Ten dokument zawiera-głęboką analizę technik konstrukcyjnych w elektrotechnice w podstacjach, łącząc praktyczne studia przypadków w celu wyszczególnienia siedmiukluczowe kroki: Instalacja sprzętu, Instalacja szyn zbiorczych, Układ paneli i szaf, Budowa urządzeń uziemiających, Układanie kabli, Środki uszczelniające ognioodporne i Okablowanie obwodów wtórnych. Kroki te mają kluczowe znaczenie dla zapewnienia ogólnej jakości projektu podstacji.
1. Instalacja sprzętu
W budowie elektrotechniki podstacyjnej,Instalacja sprzętu jest pierwszym i krytycznym krokiembudowy podstacji. Wiąże się to z wieloma wymaganiami technicznymi, w tym dotyczącymi zgodności samego urządzenia ze specyfikacjami i wymaganiami producenta, tego, czy części ruchome mogą działać elastycznie i prawidłowo, a także niezawodności blokad elektrycznych i mechanicznych. Jednocześnie istotne jest, aby wszystkie elementy uszczelniające miały dobrą skuteczność uszczelniania, części porcelanowe były wolne od uszkodzeń i pęknięć, a obudowa urządzenia pozostała nienaruszona i niezanieczyszczona.
Ponadto należy zwrócić szczególną uwagę na działanie połączeń wyłączników i ich mechanizmów operacyjnych, aby zapobiec zakleszczeniom, zapewniając dokładne i jasne wskazania dotyczące otwierania i zamykania oraz niezawodne i prawidłowe działanie przełączników pomocniczych. Tymczasem ustawienia alarmów i blokad przekaźników gęstości muszą spełniać odpowiednie przepisy, a działanie obwodów elektrycznych musi zostać sprawdzone jako prawidłowe. Ponadto parametry takie jak ciśnienie, stopień wycieku i zawartość wilgoci w gazie SF6 są krytycznymi wskaźnikami, które wymagają ścisłej kontroli podczas procesu instalacji sprzętu.
Aby osiągnąć cel, jakim jest brak konieczności stosowania podkładek regulacyjnych podczas instalacji, podstawowym zadaniem jest zapewnienie dokładności konstrukcji inżynieryjnych, utrzymując błąd wysokości elementów osadzonych w fundamencie w dopuszczalnym zakresie określonym przez przepisy projektowe. Ponadto na etapie wyboru sprzętu należy nadać priorytet sprzętowi wyposażonemu w funkcję regulacji śrub, aby ułatwić elastyczną-regulację na miejscu.
2. Instalacja szyn zbiorczych
Po zamontowaniu wsporników wyłącznika kolejnym krytycznym krokiem jest montaż szyn zbiorczych.Instalacja szyn zbiorczych obejmuje szyny elastyczne i szyny rurowe. Ten krok podobnie wymaga skrupulatnej obsługi i ścisłego przestrzegania specyfikacji, aby zapewnić normalne działanie systemu elektroenergetycznego oraz bezpieczeństwo i stabilność sprzętu.
2.1 Kluczowe punkty dotyczące elastycznej instalacji szyn zbiorczych
Upewnij się, że przewody przewodzące nie są poluzowane, zerwane lub uszkodzone, a także sprawdź, czy w przewodach o rozszerzonej średnicy- nie ma wgnieceń lub deformacji. Pomiędzy urządzeniami elastyczne przewody powinny zginać się naturalnie i płynnie, zachowując stałą krzywiznę i uporządkowany układ. Ponadto zwis elastycznych połączeń szyn zbiorczych z urządzeniami musi być spójny, z odpowiednią szczelnością i ogólną estetyką. Układ zworek powinien być gładki, a zwis zworek trój-fazowych musi być zrównoważony.
2.2 Przegląd kluczowych punktów montażu rurowych szyn zbiorczych
Trójfazowe odcinki rur zbiorczych-muszą zachować równoległe osie i jednakową wysokość, a ugięcie musi ściśle odpowiadać projektowi i specyfikacjom. Wygląd powinien być gładki i czysty, techniki spawania muszą być doskonałe, zapewniając odległość spoin co najmniej 50 mm od krawędzi podpór. Dodatkowo oznaczenia kolorami faz muszą być kompletne i dokładne.
3. Instalacja panelu i szafki
Podczas montażu paneli i szafek obowiązkowe jest ścisłe przestrzeganie wymagań technicznych.Instalacja paneli i szafek kładzie nacisk na płaskie powierzchnie paneli, bezpieczne mocowanie, jasne nazewnictwo/identyfikację i niezawodne połączenia uziemiające. Obejmuje to płaskość powierzchni paneli sterowania, zabezpieczeń, automatyki i paneli prądu stałego rozmieszczonych w rzędach; błąd płaskości pomiędzy dwoma sąsiednimi panelami powinien być kontrolowany w granicach 1,5 mm, a do bezpiecznego mocowania należy zastosować śruby. Ponadto zarówno przód, jak i tył paneli i szafek powinny wyraźnie zawierać numery identyfikacyjne/identyfikacyjne. Komponenty wewnątrz paneli i szafek (w tym skrzynki zaciskowe i szafki lokalne) muszą mieć kompletne i łatwe do zidentyfikowania etykiety. Dodatkowo, ze względów bezpieczeństwa, korpus panelu/szafy musi być niezawodnie podłączony do uziemienia. W przypadku drzwi otwieranych należy zastosować elastyczny oplot miedziany w celu zapewnienia niezawodnego uziemienia.
4. Budowa urządzenia uziemiającego
Podczas budowy urządzeń uziemiających niezbędne jestprzestrzegać surowych wymagań dotyczących spawania i znakowaniaaby zapewnić głębokość zakopania korpusów uziemiających, długości zakładek zgodne z przepisami i uniknąć zagrożeń bezpieczeństwa.
4.1 Zakopywanie i spawanie korpusów uziemiających
Głębokość zakopania korpusów uziemiających powinna być zgodna ze specyfikacjami projektowymi. Jeśli nie określono inaczej, nie powinna być mniejsza niż 0,6 metra. Stalowe korpusy uziemiające należy łączyć za pomocą zgrzewania zakładkowego, upewniając się, że zarówno długość zakładu, jak i metoda spawania spełniają wymagania przepisów. Po spawaniu należy niezwłocznie zastosować-zabezpieczenie antykorozyjne, szczególnie w przypadku ciętych odcinków stali i obszarów, w których warstwa cynku ulega uszkodzeniu podczas spawania stali ocynkowanej.
4.2 Znormalizowane spawanie korpusów uziemiających
W przypadku spawania ciał uziemiających (przewodów) preferowane jest zgrzewanie zakładkowe, a długość zakładu musi spełniać następujące wymagania:
W przypadku stali płaskiej długość zakładu jest dwukrotnie większa od szerokości (przy czym co najmniej trzy krawędzie powinny być zespawane).
W przypadku stali okrągłej długość zakładu jest sześciokrotnością średnicy.
Podczas łączenia stali okrągłej ze stalą płaską długość zakładu jest sześciokrotnością średnicy stali okrągłej.
Podczas spawania płaskiej stali z rurami stalowymi lub płaskiej stali ze stalą kątową, aby zapewnić niezawodność połączenia, oprócz spawania po obu stronach powierzchni styku, należy dodać dodatkową zakrzywioną (lub prostokątną-) obejmę wykonaną z taśmy stalowej lub samą taśmę stalową można wygiąć w łuk (lub pod kątem prostym) i przyspawać do rury stalowej (lub kątownika).
4.3 Podłączenie piorunochronów i przewodów odprowadzających
Podczas montażu urządzeń uziemiających istotny jest wybór sposobu połączenia piorunochronów (pasków) z przewodami odprowadzającymi. Aby zapewnić bezpieczeństwo i stabilność połączenia, należy zastosować spawanie lub zgrzewanie termitowe (egzotermiczne).
W praktyce zaobserwowano, że niektóre instalacje niezależnych piorunochronów nie spełniają tego wymogu, co skutkuje wykonywaniem połączeń z przewodami odprowadzającymi bez spawania. Praktyka ta może mieć wpływ na ogólną wydajność i bezpieczeństwo urządzenia uziemiającego. Dlatego konieczne jest upewnienie się, że została wybrana właściwa metoda spawania, a długość zakładów jest ściśle kontrolowana zgodnie z wymaganiami przepisów, aby zagwarantować stabilne i skuteczne działanie urządzenia uziemiającego.